brodziec śniady

Tringa erythropus

ang. Spotted Redshank, hiszp. archibebe oscuro

W terenie

Na co patrzeć

Smukły, długonogi brodziec z długim, cienkim dziobem czerwonym tylko u nasady żuchwy.
Latem prawie czarny, zimą jasnopopielaty z wyraźną białą brwią; w locie bez białego tylnego brzegu skrzydła.

Długość ok. 29–31 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 61–67 cm.

Na co patrzeć

Wielkość i sylwetka: Nieco większy i wyraźnie smuklejszy od krwawodzioba: dłuższa szyja i dłuższe nogi, sylwetka bardziej elegancka.
Dziób: Wyraźnie dłuższy i cieńszy niż u krwawodzioba, z lekko opadłym końcem; czerwony tylko u nasady żuchwy (dolnej szczęki).
Nogi: Długie, ciemnoczerwone; w szacie godowej tak ciemne, że wyglądają na prawie czarne.
Zachowanie i żerowanie: Często brodzi głęboko, nawet po brzuch, a bywa że pływa; żeruje szybkimi wypadami, czasem grupą zaganiając drobne ryby.
Upierzenie: Latem sadzowoczarny z białym nakrapianiem na grzbiecie. Zimą jasnopopielaty, jaśniejszy od krwawodzioba, z wyraźną białą brwią przed okiem i ciemną kreską oczną.
W locie: Skrzydło jednolicie ciemne, bez białego tylnego brzegu; wąski biały klin na grzbiecie; nogi wystają daleko za ogon.
Głos: Wyraźne, wznoszące się „czu-it” (drugi element wyżej), zwykle w locie; zupełnie inne niż opadające „tju-hu-hu” krwawodzioba.

Łatwo pomylić z: krwawodziób, kwokacz.

Zdjęcia

Moja lista

Wczytywanie checklisty

Dalej