kulik mniejszy

Numenius phaeopus

ang. Eurasian Whimbrel, hiszp. zarapito trinador

Fot. Hobbyfotowiki, CC0, Wikimedia Commons

W terenie

Na co patrzeć

Gatunek możliwy, nie pewny: jest na liście terenowej Marismas del Barbate.

Długość ok. 40–45 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 75–90 cm.

Na co patrzeć

Wielkość i sylwetka: Wyraźnie mniejszy od kulika wielkiego, wielkości rycyka; krótsza szyja, drobniejsza głowa.
Dziób: Krótszy niż u kulika wielkiego, prosty przez ok. dwie trzecie długości, potem załamany w dół; sama długość myli, bo młode kuliki wielkie mają krótkie dzioby.
Nogi: Szaroniebieskie, stosunkowo krótsze niż u kulika wielkiego.
Zachowanie i żerowanie: Na wybrzeżach, równiach pływowych i skałach, chętnie łowi kraby; w Polsce przelotny, a stadko kulików w kwietniu lub maju to najpewniej ten gatunek.
Upierzenie: Głowa w pasy: ciemna czapeczka przedzielona jasnym paskiem środkowym, jasna brew i ciemny pasek przez oko; ogólnie ciemniejszy i chłodniejszy w tonie od kulika wielkiego.
W locie: Biały klin od kupra na grzbiet jak u kulika wielkiego, ale skrzydła bardziej jednolicie ciemne i szybsze uderzenia skrzydeł.
Głos: Szybki, równy trel ok. siedmiu gwizdów „pi-pi-pi-pi-pi-pi-pi” na jednej wysokości, zamiast dwusylabowego „kur-li” kulika wielkiego.

Łatwo pomylić z: kulik wielki, szlamnik.

Zdjęcia

Moja lista

Wczytywanie checklisty

Dalej