Przejdź do treści
B5 Sowy, drapieżniki nocneLekcja 3 z 5

Gatunki i trudne pary

Drżące „hu-hu-huuu” w parku to puszczyk, syczący wrzask przy stodole to płomykówka, a monotonne „tjuu” w andaluzyjskiej wiosce to syczek. Poznasz dziesięć sów Polski i południa Hiszpanii, ich głosy i trudne pary, a na koniec drzewko decyzyjne na nocny nasłuch.

Rozpiętości skrzydeł są orientacyjne. Opisy głosów to tylko przybliżenia, więc przy każdym gatunku posłuchaj nagrania, a więcej znajdziesz na xeno-canto.


A. Duże sowy

Puchacz — Bubo bubo (ang. Eurasian Eagle-Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

  • Rozpiętość: ok. 138–170 cm (największa sowa Europy)
  • Klucz: ogromny, z długimi „uszami”, pomarańczowe oczy, rdzawobrązowy.
  • Głos: bardzo niskie, dwusylabowe „uu-hu”, słyszalne z daleka; tokuje od zimy do wczesnej wiosny.
  • Gdzie: skały, wąwozy, kamieniołomy, stare lasy. W Hiszpanii dość częsty w sierras, w Polsce nieliczny.

Samiec: głos terytorialny, Lombardia

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny, Lombardia. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 2 kHz.
Nagranie: Mirko Tomasi, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC461330, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Martin Mecnarowski, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
W locieFot. Charlie Marshall from Bristol UK, United Kingdom, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Młody ptakFot. Claudlchen, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Puchacz i podobne gatunki
CechaPuchaczUszatka
Głosbardzo niskie, dwusylabowe „uu-hu”miękkie „huu” co 2–3 s; młode piszczą jak drzwi
„Uszy”długie, odchylone na bokidługie, sterczące
Sylwetkamasywna, największa sowa Europysmukła
Głowa i szlaraogromnardzawa szlara
Oczypomarańczowepomarańczowe

Puszczyk uralski — Strix uralensis (ang. Ural Owl)

Występowanie: Polska.

  • Rozpiętość: ok. 110–134 cm
  • Klucz: duży, jasnoszary, okrągła głowa bez „uszu”, małe ciemne oczy w gładkiej szarej szlarze, długi ogon.
  • Głos: głębokie „wuhu… wuhu-wuhu”.
  • Uwaga: przy gnieździe potrafi zaatakować człowieka, więc trzymaj się z daleka.
  • Gdzie: Karpaty, stare lasy wschodniej Polski.

Samiec: głos terytorialny, Słowacja, marzec 2025

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny, Słowacja, marzec 2025. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 2 kHz.
Nagranie: Alexander Kürthy, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC1055364
SiedzącyFot. Jyrki Salmi from Finland, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
W locieFot. Tobias, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Młody ptakFot. Axel Strauß, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Puszczyk uralski i podobne gatunki
CechaPuszczyk uralskiPuszczykPuszczyk mszarny
Głosgłębokie „wuhu… wuhu-wuhu”drżące „huuu… hu-hu-huuu”; samica „kju-wik”niskie, głuche „hu-hu-hu…” w serii 8–12, słychać tylko kilkaset metrów
„Uszy”brakbrakbrak
Sylwetkaduża, z długim ogonemkrępabardzo duża, z długim ogonem
Głowa i szlaraokrągła, gładka szara szlaraduża i okrągłaogromna, okrągła, szlara w szarych kręgach, biała „muszka”
Oczyciemne, małeciemnemałe, żółte, w białych półksiężycach

Puszczyk — Strix aluco (ang. Tawny Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

  • Rozpiętość: ok. 80–95 cm
  • Klucz: okrągła głowa bez „uszu”, ciemne oczy, odmiany szara i rdzawa.
  • Głos: samiec: drżące „huuu… hu-hu-hu-huuuu”; samica: ostre „kju-wik”.
  • Gdzie: najpospolitsza sowa Polski: lasy, parki, cmentarze, nawet miasta. W Hiszpanii w lasach, np. w Los Alcornocales.

Samiec: głos terytorialny

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Alvaro Ortiz Troncoso, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC583836, Wikimedia Commons

Samica: „ke-wick”

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samica: „ke-wick”. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Alvaro Ortiz Troncoso, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC493358, Wikimedia Commons

Młode: żebranie o pokarm

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Młode: żebranie o pokarm. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Hannu Varkki, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC457399, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Martin Mecnarowski, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
W locieFot. Peter Trimming from Croydon, England, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Młody ptakFot. Alexander Flume, CC BY-SA 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Puszczyk i podobne gatunki
CechaPuszczykPuszczyk uralski
Głosdrżące „huuu… hu-hu-huuu”; samica „kju-wik”głębokie „wuhu… wuhu-wuhu”
„Uszy”brakbrak
Sylwetkakrępaduża, z długim ogonem
Głowa i szlaraduża i okrągłaokrągła, gładka szara szlara
Oczyciemneciemne, małe

Puszczyk czy puszczyk uralski?

CechaPuszczykPuszczyk uralski
Wielkośćśredniawyraźnie większa
Ubarwienieszare lub rdzawe, kontrastowejasnoszare, spokojne
Ogonkrótkidługi
Szlaraz ciemnym obramowaniemgładka, jasna
Głosdrżące „huuu… hu-hu-huuu”głębokie „wuhu… wuhu-wuhu”

B. Płomykówka

Płomykówka — Tyto alba (ang. Western Barn Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

Płomykówka w locie z przodu: biała, sercowata twarz i prawie białe skrzydła od spoduFot. Dannymoore1973, CC0, Wikimedia Commons
  • Rozpiętość: ok. 85–95 cm
  • Klucz: biała, sercowata twarz, czarne oczy, jasny spód, złotawy wierzch; w locie wygląda na prawie białą.
  • Głos: przeciągły, syczący wrzask „srrriii”; młode chrapią i syczą.
  • Gdzie: wieże kościołów, stodoły, pola. W Polsce jej liczebność silnie spadła, w Hiszpanii jest częstsza.

Wrzask w locie

Nagranie: Joost van Bruggen, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC433736, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Steven Ward, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
W locieFot. Carlos Delgado, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Rdzawy spódFot. Mark Weinmeister, CC BY 3.0, Wikimedia Commons

Na co patrzeć

Głos
syczący wrzask
„Uszy”
brak
Sylwetka
jasna, długie nogi
Głowa i szlara
biała, sercowata szlara
Oczy
czarne

C. „Uszate” sowy średniej wielkości

Uszatka — Asio otus (ang. Long-eared Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

  • Rozpiętość: ok. 90–100 cm
  • Klucz: długie „uszy”, pomarańczowe oczy, smukła; gęsto kreskowany spód aż do brzucha.
  • Głos: samiec: miękkie, niskie „huu” co 2–3 sekundy. Młode (VI–VII): piskliwe „pii-e”, jak nienaoliwione drzwi.
  • Ciekawostka: zimą tworzy grupowe noclegowiska, nawet kilkadziesiąt ptaków na jednym drzewie w mieście (także w Polsce).

Samiec: głos terytorialny i klaskanie skrzydłami

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny i klaskanie skrzydłami. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 2 kHz.
Nagranie: Alexander Kurthy, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC108293, Wikimedia Commons

Młode: żebranie, Wrocław

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Młode: żebranie, Wrocław. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Phoenicurus ochruros, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC423552, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Francesco Veronesi from Italy, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
W locieFot. Peter Trimming from Croydon, England, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Głowa z bliskaFot. Diego Delso, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Uszatka i podobne gatunki
CechaUszatkaUszatka błotnaPuchacz
Głosmiękkie „huu” co 2–3 s; młode piszczą jak drzwiodzywa się rzadkobardzo niskie, dwusylabowe „uu-hu”
„Uszy”długie, sterczącekrótkie, zwykle niewidocznedługie, odchylone na boki
Sylwetkasmukładługie skrzydła; poluje za dnia nad łąkamimasywna, największa sowa Europy
Głowa i szlarardzawa szlarajasna szlaraogromna
Oczypomarańczoweżółte w czarnej obwódcepomarańczowe

Uszatka błotna — Asio flammeus (ang. Short-eared Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

  • Rozpiętość: ok. 95–110 cm
  • Klucz: żółte oczy w czarnej obwódce (wygląda, jakby miała makijaż), krótkie, rzadko widoczne „uszy”; poluje za dnia nisko nad łąkami, lotem podobnym do błotniaka.
  • Gdzie: łąki i mokradła. W Hiszpanii zimuje, np. na La Jandzie. W Polsce nieliczna, zimą i w czasie przelotów częstsza.

Samiec: głos godowy, Wołyń (Ukraina), czerwiec 2025

Nagranie: Kevin Guille, CC0 1.0, xeno-canto XC1105612
SiedzącyFot. Sumeet Moghe, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
W locieFot. NPS Photo / Emily Mesner, Public domain, Wikimedia Commons
Od spoduFot. Mykola Swarnyk, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Uszatka błotna i podobne gatunki
CechaUszatka błotnaUszatka
Głosodzywa się rzadkomiękkie „huu” co 2–3 s; młode piszczą jak drzwi
„Uszy”krótkie, zwykle niewidocznedługie, sterczące
Sylwetkadługie skrzydła; poluje za dnia nad łąkamismukła
Głowa i szlarajasna szlarardzawa szlara
Oczyżółte w czarnej obwódcepomarańczowe

Uszatka czy uszatka błotna?

Uszatka błotna poluje za dnia nisko nad trawami, lotem podobnym do błotniaka (Szkocja, zima)Fot. Steve Garvie from Dunfermline, Fife, Scotland, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
CechaUszatkaUszatka błotna
Oczypomarańczoweżółte, czarna obwódka
„Uszy”długie, dobrze widocznekrótkie, zwykle niewidoczne
Brzuchkreskowanyjasny, kreski tylko na piersi
Skrzydło (w locie)tylna krawędź bez białego obrzeżenia, gęsto prążkowanebiała tylna krawędź, ciemne końce
Aktywnośćnocnatakże dzienna
Siedliskozadrzewieniaotwarte łąki

D. Małe sowy

Pójdźka — Athene noctua (ang. Little Owl)

Występowanie: Polska, południe Hiszpanii.

  • Rozpiętość: ok. 55–60 cm
  • Klucz: mała, płaska głowa, żółte oczy, białe „brwi” (wygląda na złą albo zdziwioną); często siedzi za dnia na murkach, słupach i dachach; kiwa się, gdy jest zaniepokojona.
  • Głos: zawodzące „guuk” i ostre „kiju”.
  • Gdzie: w Hiszpanii pospolita (gaje oliwne, ruiny, pola). W Polsce rzadka: stare wierzby, zabudowania wiejskie.

Głos terytorialny, okolice Sewilli

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Głos terytorialny, okolice Sewilli. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Joost van Bruggen, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC431980, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Konstancja Tanjga-Nawrot, zdjęcie własne
W locieFot. IgorG88, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
W siedliskuFot. Artur Mikołajewski, CC BY 3.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Pójdźka i podobne gatunki
CechaPójdźkaWłochatkaSóweczka
Głoszawodzące „guuk” i ostre „kiju”szybka seria „pu-pu-pu-pu”gwizd „djuu”
„Uszy”brakbrakbrak
Sylwetkamała, krótki ogon; kiwa się, gdy jest zaniepokojonakrępawielkości szpaka, długi ruchliwy ogon
Głowa i szlarapłaska i szerokaduża i kwadratowa, szlara z ciemną obwódkąmała
Oczyżółte, nad nimi białe „brwi”żółteżółte, małe

Włochatka — Aegolius funereus (ang. Boreal Owl)

Występowanie: Polska.

  • Rozpiętość: ok. 50–60 cm
  • Klucz: duża kwadratowa głowa, żółte oczy, wyraźna jasna szlara z ciemnym obramowaniem, więc mina „wiecznie zdziwiona”; nogi pokryte gęstym pierzem.
  • Głos: szybka seria „pu-pu-pu-pu-pu” (5–8 dźwięków), zwykle w marcu i kwietniu, w nocy.
  • Gdzie: stare lasy iglaste w górach i na północnym wschodzie. Gniazduje w dziuplach dzięcioła czarnego.

Samiec: głos terytorialny

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Alexander Kurthy, CC BY-SA 4.0, xeno-canto XC103673, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Stefan Berndtsson, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
W locieFot. U.S. Fish and Wildlife Service - Midwest Region, Public domain, Wikimedia Commons
Młody ptakFot. Maik Meid, CC BY-SA 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Włochatka i podobne gatunki
CechaWłochatkaPójdźkaSóweczka
Głosszybka seria „pu-pu-pu-pu”zawodzące „guuk” i ostre „kiju”gwizd „djuu”
„Uszy”brakbrakbrak
Sylwetkakrępamała, krótki ogon; kiwa się, gdy jest zaniepokojonawielkości szpaka, długi ruchliwy ogon
Głowa i szlaraduża i kwadratowa, szlara z ciemną obwódkąpłaska i szerokamała
Oczyżółteżółte, nad nimi białe „brwi”żółte, małe

Sóweczka — Glaucidium passerinum (ang. Eurasian Pygmy Owl)

Występowanie: Polska.

  • Rozpiętość: ok. 32–39 cm (najmniejsza sowa Europy, wielkości szpaka)
  • Klucz: mała głowa, żółte oczy, jasne „brwi”, długi ogon, którym kręci i podrzuca; aktywna o zmierzchu i o świcie.
  • Głos: monotonne gwizdy „djuu… djuu”, a jesienią wznosząca się „gama”.
  • Gdzie: stare lasy iglaste: Karpaty, Sudety, Puszcza Białowieska.

Samiec: głos terytorialny

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Domaszewicz, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Charles J. Sharp, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Uniesiony ogonFot. Stefan Berndtsson, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Sóweczka i podobne gatunki
CechaSóweczkaPójdźkaWłochatka
Głosgwizd „djuu”zawodzące „guuk” i ostre „kiju”szybka seria „pu-pu-pu-pu”
„Uszy”brakbrakbrak
Sylwetkawielkości szpaka, długi ruchliwy ogonmała, krótki ogon; kiwa się, gdy jest zaniepokojonakrępa
Głowa i szlaramałapłaska i szerokaduża i kwadratowa, szlara z ciemną obwódką
Oczyżółte, małeżółte, nad nimi białe „brwi”żółte

Syczek — Otus scops (ang. Eurasian Scops Owl)

Występowanie: południe Hiszpanii (w Polsce rzadko). Wędrowny.

  • Rozpiętość: ok. 47–54 cm
  • Klucz: malutki, małe „uszka”, szarobrązowy wzór jak kora drzewa, żółte oczy; prawie niewidoczny w dzień.
  • Głos: czysty, monotonny gwizd „tjuu” co 2–3 sekundy, przez całą noc; często dwa ptaki „rozmawiają” w nieco innej tonacji.
  • Gdzie: parki, ogrody, wioski, gaje oliwne na południu Hiszpanii, od kwietnia do września. Zimuje w Afryce. W Polsce pojawia się sporadycznie.

Samiec: głos terytorialny, Ardèche (Francja), sierpień 2025

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec: głos terytorialny, Ardèche (Francja), sierpień 2025. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Lionel Triboulin, CC0 1.0, xeno-canto XC1059343

Samiec, Bydgoszcz, maj 2024

Sonogram pierwszych 12 s nagrania: Samiec, Bydgoszcz, maj 2024. W poziomie czas, w pionie wysokość dźwięku od 0 do 4 kHz.
Nagranie: Aneta p, CC BY 4.0, Wikimedia Commons
SiedzącyFot. Frank Vassen from Brussels, Belgium, CC BY 2.0, Wikimedia Commons
Oczy otwarteFot. Mike Duchstein, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
Na co patrzeć: Syczek i podobne gatunki
CechaSyczekPójdźkaUszatka
Głosczysty gwizd „tjuu” co 2–3 szawodzące „guuk” i ostre „kiju”miękkie „huu” co 2–3 s; młode piszczą jak drzwi
„Uszy”małe „uszka”brakdługie, sterczące
Sylwetkasmukły, wzór jak kora drzewamała, krótki ogon; kiwa się, gdy jest zaniepokojonasmukła
Głowa i szlaramałapłaska i szerokardzawa szlara
Oczyżółteżółte, nad nimi białe „brwi”pomarańczowe

Pójdźka, włochatka czy sóweczka?

CechaPójdźkaWłochatkaSóweczka
Wielkośćmałamałanajmniejsza
Głowapłaska, szerokaduża, kwadratowamała
Szlarasłabo zaznaczonawyraźna, ciemna obwódkasłabo zaznaczona
Ogonkrótkikrótkidługi, ruchliwy
Siedliskopola, wieśstary las iglastystary las iglasty
Aktywnośćzmierzch i dzieńnoczmierzch i świt

Syczek czy pójdźka (latem na południu Hiszpanii)?

Młody syczek wśród suchych liści i żwiru: wzór piór zlewa się z otoczeniemFot. Barnea Teodora-Maria, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons

Syczek ma „uszka” i wzór kory, jest aktywny tylko w nocy i odzywa się monotonnym „tjuu”. Pójdźka: płaska głowa bez „uszu”, często widoczna za dnia, głos zawodzący i bardziej zróżnicowany.


Drzewko decyzyjne: słyszysz sowę w nocy

  1. Bardzo niskie, dwusylabowe „uu-hu” ze skał? → puchacz
  2. Drżące „hu-hu-huuu” w parku lub lesie? → puszczyk
  3. Syczący wrzask przy kościele lub stodole? → płomykówka
  4. Pojedyncze „tjuu” co 2–3 s, lato, południe? → syczek
  5. Pojedyncze niskie „huu” co 2–3 s, zadrzewienia? → uszatka
  6. Piszczenie jak skrzypiące drzwi w czerwcu? → młode uszatki
  7. Szybka seria „pu-pu-pu-pu” w starym lesie iglastym? → włochatka
  8. Gwizdy o zmierzchu w górskim świerczynie? → sóweczka

Filmy

Źródła

Zobacz, posłuchaj, poczytaj

Gatunki z tej lekcji: zdjęcia, gatunki, z którymi łatwo je pomylić, filmy, głosy i źródła. Zdjęcia pochodzą z Wikimedia Commons, a linki do YouTube otwierają wyszukiwanie filmów o danym gatunku.